Takip et: @cebeyilmaz ; 6.1.2.1.333

Anonymous said: yerinizde olsaydım keske..

bunu anlamak zor. neden bu kötülüğü kendinize yapasınız?

Anonymous said: Hiç mi geçmez bu yara izleri, yaşarken ölmek ne zor değil mi?

radyo programının adı “oto-otopsi” olan birine bunu soruyorsunuz sayın takipçi.. bazı insanların ölümü doğumuyla başlayan bir çile sürecidir.

Anonymous said: o zaman son kez sarılıp anılarımdan ibaret olan o kadına,son kez git diyeceğim ve bu sefer gidecek sanırım. ve ilkbahar bir daha gözlerime uğramayacak,sonbahar kalacak gözlerim yeşile hasret ve yalın halinde...

sonbahar da bir bahardır. unutmamak gerek.

Anonymous said: Unutulmaz yara izleri, kapanmaz açılan hiçbir yara. Siz de benim kadar yaralandınız mı?

herkesin yarası kendi kadar derindir sayın takipçi..

sokak serisi, 2011, new york city.
photographed by yılmazcan cebe.

sokak serisi, 2011, new york city.

photographed by yılmazcan cebe.

8 notes

Anonymous said: ya unutursam sesini,ilkbahar gözlerini.. unutursam ne yara kalacak ne de sahibi. bazen o yara hep biryerlerde kalsın istersin.. sonsuza dek dersin ama sonsuzluk ucu açık mıdır yoksa tutulamayacak bir sözden ibaret mi bilemedim

"unutmak için un ufak etmek gerekiyormuş" diyordu behzat amir. yavaş yavaş unuturmuşsun. gözleri, kaşı, sesi yavaş yavaş. sonra unuttuğunu unuturmuşsun. böyle geçiyor yara izlerin de. kimse hep bir yerlerde kalmayacak malesef. ne zaman dağlayacağını bilmen gerekiyor sanırım sadece. ne yara kalsın ne sahibi. olabilir, her şey olabilir. sonsuzluk sadece senden ibarettir..

Anonymous said: hiç gitmemişçesine kalır mı dersin bu gece,hiç sevmemiş gibi sevebilir miyim sence..

her gece biraz gider kendiliğinden, sen her gece biraz kalırsın. hiç sevmemiş gibi olmayın, yaralarınızla sevin. üzerlerini kapatın ama onlarla sevin..

koşarak uzaklaştığım sokaklar sana çıkıyordu. eylül’de bir akşam üzeri aydınlığı gibisin. içim ısınıyor gözlerinde, ellerim titriyor boynunda..

sokak serisi, beyoğlu, eylül 2013.

koşarak uzaklaştığım sokaklar sana çıkıyordu. eylül’de bir akşam üzeri aydınlığı gibisin. içim ısınıyor gözlerinde, ellerim titriyor boynunda..

sokak serisi, beyoğlu, eylül 2013.

6 notes

Anonymous said: es-es' ten anne: umarım çok ama çok biriktirirsiniz. en güzelleri, en iyileri, çok ama çok az kederi sağlıkla geri dönün

bu bir yoldu ve yolda olmak güzeldi. zaten dar olan sokakların önü de kapanınca başka yerlerde aramaya koyulmak gerektiğini fark ettim her ne arıyorsak. buralardayım ama, cümleler eksik kalacak sadece. sağolun, var olun..

hayatta elinin değdiği her şey yarım kalmış bir bebe olarak bu bloğa belirsiz bir süreliğine ara veriyorum. birilerinin içine bir cümlede dahi olsa dokunabildiysem ne mutlu bana. söyleyecek şeyler biriktiğinde yine ortaya çıkarım umarım. şimdilik kuracak cümlem kalmadı. mişcesine, bitti..

1 note

Anonymous said: Sence sana mesaj atmalı mıyım? Buradan, oradan, şuradan

şüphesiz ki..

Anonymous said: Konsey toplantısında siz hiç olmayacak mısınız?

kalabalık geliyorlar bana. kendi kendime içimdekileri konuşmak daha rahatlatıcı, ama bi gün ben de katılırım elbet aralarına..

Anonymous said: Kendi yalnızlığınızda boğulmaktan korkmuyorsunuz gibi, cumlelerinizi tamamlayacak kişiler sizin ayağınıza gelir mi?

dipteyseniz boğulmaktan başka çıkış yoktur sevgili takipçim.. kimse kimsenin ayağına gitmez, belki yollar kesişir. bol bol yürüyorum o yüzden..

1 note